تلخابه

بی هیچ منطقی.

تا دیر وقت منتظر موندم . وقتی نیومدی نرفتم پایین بیارمشون بالا . با خودم گفتم فرض کن خورده شدن . چه فرقی میکنه . اشتها نداشتم . از ظهر سر کلاس که بچه ها بستنی گرفتن - منم از بس که گر گرفته بودم بلعیدمش- تا الان چیزی نخوردم . بدنم داغ بود به سینا گفتم:" هوا گرمه". گفت : "برو بابا تو گرمات از جای دیگه اس"!. همه خندیدن . بعد از تو گفتن که این روزا حسابی سرت شلوغه . این دزست همون موقعی بود که شمارتو گرفتم :" این جوری قضاوت نکن عزیز من تو که می دونی ... "

ومن هیچ حرفی نزدم . حتا نگفتم که نمی دونم ٬هیچی نمی دونم .

* * *

ظهر که زنگ زدم گوشیت خاموش بود . سرم درد میکنه . شام نخوردم . اشتها ندارم . دکتر گفته به خاطر فشارخونت قبل از خواب یه چیز شیرین بزار دهنت . اما تو می گفتی:" دندونات کرم می زنه" . منم می گفتم : " کرم نه اژدها ".

حالا کرم ها بیتوته کردن تو سرم ٬ذهنم .

خوابم میاد . آشغالا سر به فلک کشیدن . باید بزارمشون دم در . بوی تعفن تمام خونه رو برداشته .

چقدر وسوسه دارد سلام آدم ها

 هیچ تلاش وصف ناپذيري نمي تواند تو را از اين گم شكستتگي برهاند.اگر تمام روز را هم در آيينه گريه كني باز هم روزهاي زيادي براي توست كه بايست فكر خود را بسپاري به خاطراتي كه حالازير هزاران چيزكه اتفاق مي افتد ونمي افتد  مدفون شده اند.آنوقت است كه گريستن هم مي شود مثال همان آب را در هاون كوبيدن.

 مطب دکتر "علیمی".

منشی دکتر گفت.علی نظری(پسر بچه ی شش ماهه ای که صاحب دفتر چه بود ) 

اونجا پرونده داره. آخرین بار۱۶ فروردین اینجا ویزیت شده.تلفن خونشون و بهم داد.

تماس که گرفتم پیرزنی با صدایی خسته گوشی رو برداشت.

ـ سلام خانم٬ببخشید٬من پنج شنبه دفترچه بیمه ی علی نظری رو تو خیابون

 پیدا کردم.الو...

من مادر بزرگشم.علی دیروز مرد.

وگوشی رو گذاشت.

خیلی هم عجیب نیست اگر بشنویم:

دیشب قبر احمد شاملو توسط افرادی ناشناس(؟!!!) مورد حمله قرار گرفت.

این کاملا پذیرفتنی ست که جنازه یا حتا استخوان های یک نفر در قبر هم برای برخی ها دهشتناک باشد.باید فکری برای مرده ها کرد.

                من مرگ را زیسته ام

                  با آوازی غم ناک

                                      غمناک٬

                  وبه عمری سخت دراز و سخت فرساینده

گاه آزار دهنده و گاهی تفکر بر انگیز و بالاخره این وسوسه ی نوشتن بر من غلبه کرد.

امید وارم چه چیزی را نوشتن هم زود به زود سراغم را بگیرد تا به روزش کنم.

آخرین زایش روح:

مظومه هات که شمسی شدند

پنجره را کمی باز بگذار،

می خواهم هوایی ام کنند

و ذوب شوم

تا شاید شکسته شود یخ های قطب جنوب و یا شمال

که گرم نمی کنند این زمین خاکی را

که خاک خورده و افتاده است زیر پای هر فصلی که می آید

وشکوفه نمی دهد دیگر.

وهنوز من و تو

باورمان نمی شود

درخت های گیلاس

دارند برای بازنشستگی شان

برنامه ریزی می کنند.