تبليغاتX
تلخابه
 
یکشنبه بیست و هشتم خرداد 1385
طویله
 

من علف می خورم

علف مرا می خورد

من گاو

تو گاو .

 

ما در طویله هامان سر گردانیم .

 

 

 

 

 

 

 

 
چهارشنبه بیست و چهارم خرداد 1385
دردا و دریغا ...
 

نه می شود شعر گفت و نه ترانه سرود...

هنوز گیجم .

گاها چشم ها چیزهایی را می بینند که حلاجی شان عقلا و منطقا بعید می نماید.

دیروز تعدادی از مدافعان حقوق از دست رفته که هیچ ٬ بر باد رفته زن ساعت ۱۷ میدان هفت تیر

تهران را برگزیدند برای رساندن غوغای درونشان که حالا تبدیل به فریاد که نه ٬ جیغ شده است .

آنها می خواستند حرف بزنند آنگونه که من با تو ٬

تو با دیگران ٬

دیگران با...

ماجرا همین بود و عمل نیز هم .و عکس العمل ها ... وای بر این ملت .مردان و زنان انتظامی ما که قرار

است امنیت را برای من ٬

تو ٬

دیگران و ...

فراهم کنند ٬ رفقامان را آنگونه کتک می زنند که گویی با آنان پدر کشتگی عشیره ای دارند . دیدنی بود

سوختنی .

 در کدام فرهنگ و تمدن ٬

در کدام برهه ی تاریخ ٬

کدام عصر ٬

ترازویی حرف را با چماق برابر می داند ؟

کلام را  ٬

گفتگو را ٬

 با به خاک کشیدن بر روی آسفالت فرزندان وطن تساوی می داند ؟

من سرم درد می کند ریاضیم و منطقم درد می کند .یک نفر مرا کمک کند .من دچار گیجی شده

ام .کمک.

                                                       

                                                        من وطنم رادوست دارم

                                                                 وطنم را ٬

                                                               و ... طنم را ٬

                                                     و... تن... من ٬ درد می کند .

می خواهم شعر بگویم . ترانه بسرایم:

فواره های سبز ساقه های سبک بار

جوانه خواهند داد ای یار

ای یگانه ترین یار... 

 

 

 

 

 

 

 

 

 
چهارشنبه هفدهم خرداد 1385
یگانگی ...
 

وحدتی درون ام را می کاود

و کلام گونه ای

 پویایی نظاره ام را

 

قدیسان در وعده های کهن ظهور می کنند.

 

 

 

 

 

 

 
جمعه دوازدهم خرداد 1385
خواب

 

خواب می وزد

وسر گردانی سیمای تو را می تکاند.

به بار می نشیند

- یله -

میل محروم پلکهایت را.

با پنجه های در افکنده

شکار می کند:

خیال هر آنچه را که مسلم نیست...

می آید

میمیرد

- خواب -

در فراموشی .

 

 

 

 

 
یکشنبه هفتم خرداد 1385
آزمون تلخ زنده به گوری...
 

امروز طوفان شد

و دیروز هم

و تمام روزهایی که تو نیستی.

 

 

 

 

 
پنجشنبه چهارم خرداد 1385
زنانگی
 

هویدا می شوی

تلخ و فرو گذار

                      - فاحشه ی ناتمام من .

هجوم می آوری

و فتح می شود

زنانگی ام

در بستر نا آرامت.